TEAM

"TEAM"  ก่อนอื่่น ต้องขออ้างอิงประโยคหนึ่งก่อนจะว่ากันในเรื่องดังกล่าว "ข้อความบางส่วน โดย พระมหา ดร.สมชาย ฐานวุฒโฒ กล่าวว่า .....“ อย่างการเล่นบาสเก็ตบอลนั้น ปรัชญาในการเล่นคือ…เราเองจะต้องสังเกตเพื่อนร่วมทีมตลอด....คนที่ถือบอลอยู่...ต้องสังเกตว่าเพื่อนร่วมทีมมีตำแหน่งยืนอยู่ตรงไหน... ฝ่ายคู่ต่อสู้ตั้งการ์ดรับอย่างไร... แล้วเราเอง...จะวิ่งไปช่วยเพื่อนร่วมทีมเราอย่างไร... คือจะเอาตัวเองเป็นที่ตั้งไม่ได้ ว่าฉันจะยืนอยู่ตรงนี้...เธอต้องวิ่งมาส่งลูกให้ฉัน...อย่างนี้ไม่มีทางเป็นนักบาสที่ดีได้...มันเป็นธรรมชาติของนักบาสเลยที่ต้องสังเกตเพื่อนร่วมทีมที่เลี้ยงลูกอยู่....แล้วตัวเองก็ต้องวิ่งไปอยู่ในจุดที่เขาสามารถส่งลูกให้ได้...
สังเกตทีมตัวเองและคู่แข่ง แล้วต้องปรับตัวเองตามสถานการณ์ตลอดเวลา...คือเป็นการฝึกไม่ให้เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง แต่ต้องดูสถานการณ์รวม ดูเพื่อนร่วมทีม ดูคู่ต่อสู้ทั้งหมด และเราเองต้องประสานให้เป็นหนึ่ง...นี่คือปรัชญาของบาสเก็ตบอล คนที่เล่นกีฬาประเภทนี้ได้จะต้องเป็นคนที่ทำงานเป็นทีม...ได้ดี.....จบ

                   อ่านแล้วได้คิดอะไรหลายอย่าง ตั้งแต่วันที่ 3 พ.ค.2553 วันแรกที่ได้มามีโอกาสฝากตัวเป็นคนมุกดาหาร กับการทำงานที่ วิทยาเขตมุกดาหาร มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี...กับคำนี้ "TEAM" มันช่างเป็นคำทีสั้น ๆ มาก ๆ แต่กลับแทนและอธิบายความกับระยะเวลาที่ได้มาอยู่ที่มุกดาหาร ได้ดีที่สุด.....ในความคิดของฉันนั้น ฉันคิดว่า ในการเล่นกีฬาหรือการทำงานใด ๆ ก็ตาม มันอาจจะไม่สำคัญเลยก็ได้ ว่า "คุณ" คือใคร จบอะไรและทำอะไรมา ....แต่มันอาจจะสำคัญตรงที่ว่า " คุณ" ตอนนี้ คือใคร จะทำอะไรให้กับวิทยาเขต ได้บ้าง....กลับมาเรื่องกีฬา ดังกล่าว สำหรับการเล่นบาส  ก็เหมือนกัน เพราะบางทีมันก็อาจไม่สำคัญหรอก...ว่าคุณจะเป็นนักบาสฯมือทอง ที่เลี้ยงและชู๊ต ได้ดีระดับประเทศ จากที่ไหน... มาก่อน ? ... แต่มันจะสำคัญอยู่ที่ว่า “กระบวนการเล่นของคุณมันสอดคล้อง...กับเพื่อนร่วมทีม(เดิม) มากน้อย...แค่ไหน...ซึ่งบางทีการจะทำให้ อะไรหรือใคร เข้าใจมันก็เป็นเรื่องยาก...เพราะคนเราผ่านประสบการณ์มาไม่เหมือนกัน...ถ้าไม่พบทางออก ด้วยเหตอัตตา...ว่า ฉัน เก่ง เหนือใคร ฉันเก่งกว่าใคร ฉันเก่งคนเดียว ฉันทำคนเดียว...ได้ ...มันก็จบ...ทั้ง TEAM  ดังนั้น ถ้าหากต้องทนอยู่ แบบนี้ต่อไป ก็อาจจะมีอยู่ 3 ทางเลือก (ทางเลือก 1.) โค้ชต้องเป่านกหวีด เลือกผู้เล่นที่มีปัญหาออก เพื่อไม่ให้ 4 คนที่เหลือเกิดอาการรวน (ส่วนเป่าออกแล้วจะให้ไปทำอะไร ก็อาจจะให้นั่งโชว์ เป็นตัวโชว์อยู่อย่างนั้นไป... (ทางเลือกที่ 2) ให้ผู้เล่นที่เหลืออยู่ 4 คน ....ทำการยอมรับซะและปรับตัวเองให้เข้ากับผู้เล่น1 คน ที่มีปัญหา (ทางเลือกที่ 3) ปล่อยให้เวลาการแข่งขันหมดลงและพ่ายแพ้ไปในที่สุด ด้วยการวิ่งถือลูกอยู่คนเดียว ของคน ๆ เดียว ไม่ลืมตามองเพื่อนในทีมที่เหลือ 4 คน กรณีใน 4 คน ที่เหลือ มีคนเกิดทนไม่ได้ ขอยกมือออกจากสนาม....เราก็แค่ยอมให้คน ๆ นั้นเดินออกไปจากสนามแข่ง...ก็เท่านั้นเอง และหาผู้เล่นคนใหม่ ...เข้าทีม...จบ...เพราะบางที หลักการไปกันไม่ได้ มันก็ไม่เป็นไร แต่ประเภทหลักการไปไม่ได้ แล้วกระทำการ..ขวางลำ...คนทำงาน...มันก็...จบ ทั้ง TEAM